Uilen krijgen het nu al druk.

Mooie oranje bosuil
(Tawny Owl, Strix Aluco)

We hebben de eerste lentedag achter de rug en dat mag gerust een startsein van het broedseizoen worden genoemd. De eerste tekenen zijn al zichtbaar. Zo is de bosuil die de hele winter op het dak van een schuur in Dorst zat, vertrokken naar zijn of haar nestholte ergens dieper in het bos. De bosuil liet zich meestal prachtig zien en bleef vaak in het vroege ochtendzonnetje met half dichtgeknepen ogen onverstoorbaar zitten. Door de zon kreeg hij een mooie oranje goed over het verenkleed wat hem alleen maar mooier maakte. De bosuilen van Dorst zie ik meestal in een boomholte zitten en daar zijn ze dan meestal ook jaren lang te zien. 

Ze vertrokken daar meestal noodgedwongen omdat de bomen omwaaiden. Logisch want als in een boom een groot gat zit is dat niet omdat het zo'n gezonde boom is. Het zijn dan meestal de zwakste bomen in het bos. En dat maakt dat het elk jaar weer zoeken is waar ze zitten. Ik hoop dat het weer een succesvol broedseizoen wordt want uilen blijven toch wel de meest mooie en ook meest mysterieuze bosbewoners waar je altijd moeite voor moet doen.

ransuil, Noordwaard 9 feb 2019

In de Noordwaard is de winterroestplaats van de ransuilen sinds vorige week bijna verlaten. Nog maar een roestende ransuil blijft onverstoorbaar in een wilg zitten. Bij ransuilen werkt het weer anders dan bij bosuilen. Ransuilen zoeken elkaar op en kunnen in flinke familiegroepen de hele winter in een boom bij elkaar blijven. Heel anders dan bosuilen die een vrij solitair leven leiden. In de Noordwaard is jaren geleden de winterroestplaats ook verstoord door nieuwsgierigen die wel heel opdringerig werden. En ook daar zijn ze vertrokken en nooit meer teruggekomen. Ze zaten deze winter op een goed verscholen plek en waren amper te vinden.

steenuil, Willemspolder 4 apr 2024

De ransuilen in de boswachterij hebben alweer een paar jaar geleden een andere roestplek gezocht. De oude plek was te bekend geraakt bij het publiek en er stonden altijd wel mensen onder de roestboom te kijken. De verstoring werd ze te gortig en kozen voor een nieuwe veel rustigere plek. 

De steenuilen brengen de winter heel anders door. Zij hebben geen winterroestplaat en blijven vooral in de buurt van de nestkast. Alleen de jonge steenuilen zwerven rond, meestal in de buurt van de ouders totdat die het beu zijn en de jongen het territorium uitdrijven. Jonge steenuilen gaan dan op zoek naar een eigen plekje en dat is dan weer leuk voor mij want daardoor heb ik ze afgelopen maand met regelmaat hier in de polder gezien. Ik vermoed dat ze niet zo heel ver hiervandaan hun eigen stek wel gevonden hebben en kan het met wat geluk een uitbreiding van de populatie opleveren.

Wil je meer weten van onze meest succesvolle uil, klik dan op de link;

https://www.vogelbescherming.nl/ontdek-vogels/kennis-over-vogels/vogelgids/vogel/bosuil